Софтвер за арбитражно клађење претражује квоте десетина приређивача и јавља када збир реципрочних вредности падне испод један. Такви сервиси се углавном плаћају месечно, а многе прилике које пријаве односе се на стране кладионице без дозволе у Srbiji, на којима се не може легално играти. Код домаћих лиценцираних приређивача прилика је мало и кратко трају. Пре плаћања претплате вреди израчунати колико арбитража месечно треба да прође само да се покрије њена цена.
Арбитражно клађење није забрањено, јер ниједан српски пропис играчу не брани улагање код више лиценцираних приређивача. Али правила кладионица, записана у општим условима, дају им право да ограниче улоге, пониште опкладе уложене по очигледно погрешној квоти или затворе налог. Најчешће се поништава управо опклада на грешку у квоти, а таква грешка је и чест извор арбитраже. Играчу тада остаје једна страна опкладе и ризик од ког је бежао.
Искуства играча са арбитражом су слична: првих неколико недеља мали, редовни добици, а затим ограничење налога због арбитраже, прво на мале улоге, а затим на свега неколико динара по тикету. Образац се препознаје лако: играч бира само квоте које одскачу од тржишта, уплаћује чудне износе и ништа друго не игра. Са ограниченим налозима зарада престаје, а део новца остаје разбацан по налозима. Уз то се квота понекад промени између две уплате, па арбитража постане обична опклада.